فروغ خورشید کلیه جا میباشد. و کیست که از این نعمت تبارک شاکر و ذوق زده نباشد. البته پیش از این که در معرض نوروفروغ بی واسطه خورشید قرار بگیرید خوب میباشد بدانید چطور پوست خویش را در مقابل عوارض آن مقاوم فرمایید. دستمال مرطوب چانف اینجاست که مداقه استعمال از یک ضد آفتاب مطلوب بروز می نماید. نینیکس در استرالیا تحقیقاتی دراین مورد انجام یافته که علامت داده میباشد استعمال روزمره از ضد آفتاب میتواند تا 50 درصد از ابتلا به ملانوما (نوعی سرطان خطرناک و مرگ آور پوست) و تا 70 درصد از گسترش آن پرهیز نماید. کمپانی کنندگان دراین پژوهش ها، عده ای از عموم استرالیا بودند که نسبت به بقیه عموم جهان ریسک بالاتری دراحتمال ابتلا به سرطان پوست داشتند. ما امیداست فیض این پژوهش ها دستکم تلنگری باشد برای خوانندگان. به این دلیل که امروزه علی رغم شغل های کبیر کمپین های "ایمنی در قبال نوروفروغ آفتاب" ، احتمال ابتلا به سرطان ملانوما تا 45 درصد ارتقاء داشته! و حتی احتمال دو نوع سرطان دیگر که اما کمتر رایج میباشند (اسکواموس و باسال) نیز تا 16 درصد ارتقا داشته میباشد. اما نباید نقش ژنتیک را در احتمال ابتلا به سرطان نادیده گرفت. ولی قرار تصاحب کردن پوست در معرض فروغ آفتاب (نظیر اشعه های برونزه کننده) مسئول ارتقا 65 درصدی احتمال ابتلا به ملانوماست. صدایتان را می شنویم که میپرسید: "قبول، البته از چه ضد آفتابی استعمال کنیم که حقیقتا موءثر باشد؟" پرسش نیکی میباشد. و جواب این پرسش نزد ماست.
از مصرف ضد آفتابهای دربردارنده مشتقات معضل برانگیز دوری کنید
بعضی (و خیر کلیه ) دانشمندان درفش قرمز رنگ خویش را در مقابل دو ماده قابل جذب جان دار در ضد آفتاب های معمول بالا برده اند: اکسی بنزون و رتینیل پلامینت (نوعی ویتامین آ). این دو ماده در صدها مارک ضد آفتاب مو جود میباشد. اکنون نگرانی کجاست؟ به صورت خلاصه، "اکسی بنزون" که از سال 1978 به جهت خواص پوشانندگی در مقابل اشعه "یو او ای" یا این که "یو او بی" در ایجاد ضد آفتاب ها به کار گیری میگردد ، نوعی ایراد هورمونی به یار داراست و در پژوهش ها آزمایشگاهی کوشش استروژن را زیر اثر قرار میدهد. "رتینیل پلامینت" نیز در موقعیت آزمایشگاهی باعث به نوعی جهش ژنتیکی میشود. به عبارت دیگر یک یا این که هر دو ماده میتوانند خویش سبب ساز ساخت و ساز سرطان شوند! هر چندین راجع به اثر حقیقی وواقعی این دو ماده در تن، بین متخصصین پوست دانش کده های ایالات متحده و دیگر کارشناسان اختلاف لحاظ میباشد. آنچه ما فکر میکنیم و توصیه میدهیم: دستکم تا پرنور شدن فیض پژوهش ها، از ضد آفتاب هایی به کار گیری فرمائید که برای پوشانندگی در مقابل اشعه "یو او ای" یا این که "یو او بی" در ساختوساز آنها دو ماده " زینک اکسید" یا این که "دی اکسید تیانیوم" میکرونیدل گردیده به شغل عمل رفته باشد. موقتا این دو ماده جایگزین مطلوب تری نسبت به دو ماده پیشین میباشند، علاوه بر این که خلاف ضد آفتاب های شیمیایی جذب پوستی هم ندارند. ذررات میکرونیدل گردیده منجر میشوند که پوشش ضد آفتاب بر روی پوست ظواهر گچی به خویش نگیرد. هر یکسری زینک میکرونیدل گردیده ارجحیت داراست چراکه در مقایسه با "دی اکسید تیانیوم" ظواهر بهتری بر روی پوست ساخت و ساز می نماید.
فروغ خورشید کلیه جا میباشد. و کیست که از این نعمت تبارک شاکر و ذوق زده نباشد. البته پیش از این که در معرض نوروفروغ بی واسطه خورشید قرار بگیرید خوب میباشد بدانید چطور پوست خویش را در مقابل عوارض آن مقاوم فرمایید. دستمال مرطوب چانف اینجاست که مداقه استعمال از یک ضد آفتاب مطلوب بروز می نماید. نینیکس در استرالیا تحقیقاتی دراین مورد انجام یافته که علامت داده میباشد استعمال روزمره از ضد آفتاب میتواند تا 50 درصد از ابتلا به ملانوما (نوعی سرطان خطرناک و مرگ آور پوست) و تا 70 درصد از گسترش آن پرهیز نماید. کمپانی کنندگان دراین پژوهش ها، عده ای از عموم استرالیا بودند که نسبت به بقیه عموم جهان ریسک بالاتری دراحتمال ابتلا به سرطان پوست داشتند. ما امیداست فیض این پژوهش ها دستکم تلنگری باشد برای خوانندگان. به این دلیل که امروزه علی رغم شغل های کبیر کمپین های "ایمنی در قبال نوروفروغ آفتاب" ، احتمال ابتلا به سرطان ملانوما تا 45 درصد ارتقاء داشته! و حتی احتمال دو نوع سرطان دیگر که اما کمتر رایج میباشند (اسکواموس و باسال) نیز تا 16 درصد ارتقا داشته میباشد. اما نباید نقش ژنتیک را در احتمال ابتلا به سرطان نادیده گرفت. ولی قرار تصاحب کردن پوست در معرض فروغ آفتاب (نظیر اشعه های برونزه کننده) مسئول ارتقا 65 درصدی احتمال ابتلا به ملانوماست. صدایتان را می شنویم که میپرسید: "قبول، البته از چه ضد آفتابی استعمال کنیم که حقیقتا موءثر باشد؟" پرسش نیکی میباشد. و جواب این پرسش نزد ماست.
از مصرف ضد آفتابهای دربردارنده مشتقات معضل برانگیز دوری کنید
بعضی (و خیر کلیه ) دانشمندان درفش قرمز رنگ خویش را در مقابل دو ماده قابل جذب جان دار در ضد آفتاب های معمول بالا برده اند: اکسی بنزون و رتینیل پلامینت (نوعی ویتامین آ). این دو ماده در صدها مارک ضد آفتاب مو جود میباشد. اکنون نگرانی کجاست؟ به صورت خلاصه، "اکسی بنزون" که از سال 1978 به جهت خواص پوشانندگی در مقابل اشعه "یو او ای" یا این که "یو او بی" در ایجاد ضد آفتاب ها به کار گیری میگردد ، نوعی ایراد هورمونی به یار داراست و در پژوهش ها آزمایشگاهی کوشش استروژن را زیر اثر قرار میدهد. "رتینیل پلامینت" نیز در موقعیت آزمایشگاهی باعث به نوعی جهش ژنتیکی میشود. به عبارت دیگر یک یا این که هر دو ماده میتوانند خویش سبب ساز ساخت و ساز سرطان شوند! هر چندین راجع به اثر حقیقی وواقعی این دو ماده در تن، بین متخصصین پوست دانش کده های ایالات متحده و دیگر کارشناسان اختلاف لحاظ میباشد. آنچه ما فکر میکنیم و توصیه میدهیم: دستکم تا پرنور شدن فیض پژوهش ها، از ضد آفتاب هایی به کار گیری فرمائید که برای پوشانندگی در مقابل اشعه "یو او ای" یا این که "یو او بی" در ساختوساز آنها دو ماده " زینک اکسید" یا این که "دی اکسید تیانیوم" میکرونیدل گردیده به شغل عمل رفته باشد. موقتا این دو ماده جایگزین مطلوب تری نسبت به دو ماده پیشین میباشند، علاوه بر این که خلاف ضد آفتاب های شیمیایی جذب پوستی هم ندارند. ذررات میکرونیدل گردیده منجر میشوند که پوشش ضد آفتاب بر روی پوست ظواهر گچی به خویش نگیرد. هر یکسری زینک میکرونیدل گردیده ارجحیت داراست چراکه در مقایسه با "دی اکسید تیانیوم" ظواهر بهتری بر روی پوست ساخت و ساز می نماید.
۱۰ عاملی که باعث خشکی پوست میشوند را بشناسیم